از سریلانکا ۱۴ تور مختلف اجرا کرده‌ام، و هر بار که یک گروه جدید را برای اولین بار به سیگیریا می‌برم، همان لحظه‌ی اول را دوباره زندگی می‌کنم؛ وقتی از پشت درخت‌ها، آن صخره‌ی سیصدوسی متری یک‌مرتبه ظاهر می‌شود و کل اتوبوس، بی‌اختیار، ساکت می‌شود. این بار می‌خواهم به‌جای معرفی کلی سریلانکا، شما را داخل یکی از همین سفرهای نه‌شبه ببرم؛ گشتی که هر سال با گروهی هشت تا بیست‌وچهار نفره اجرا می‌شود و از سیگیریا شروع و در گاله تمام می‌شود.
روز اول و دوم؛ سیگیریا از دو زاویه‌ی متفاوت
اکثر گروه‌ها فکر می‌کنند سیگیریا را فقط باید از بالا، از میان همان ۱۲۰۰ پله دید. اما در این تور، یک روز را هم به تپه‌ی روبه‌رویی، پیدورانگالا، اختصاص می‌دهیم. دلیلش ساده است: خودِ سیگیریا از داخلش قابل دیدن نیست، اما از پیدورانگالا، کل صخره را از دور، با نور طلایی غروب پشتش، می‌بینید؛ منظره‌ای که خیلی از همراهانم می‌گویند حتی از خودِ بالا رفتن از سیگیریا هم به‌یادماندنی‌تر بوده.
بعد از آن، نوبت به یکی از سرگرم‌کننده‌ترین لحظات سفر می‌رسد: تاب معروف سیگیریا. یک تاب ساده روی تنه‌ی درخت، درست لبه‌ی یک دره‌ی سرسبز، که وقتی به عقب می‌روید، انگار می‌خواهید مستقیم داخل جنگل پرواز کنید. تقریباً هیچ‌کس در گروه از این ایستگاه عکاسی نمی‌گذرد بدون این‌که حداقل یک بار سوارش نشود.
دامبولا؛ روزی که با غار، دریاچه و روستا پر می‌شود
معبد غار دامبولا یکی از آن جاهایی است که عکسش هیچ‌وقت حقش را ادا نمی‌کند. پنج غار روی تپه‌ای که ۱۶۰ متر از دشت اطراف بالاتر است، با بیش از صد و پنجاه مجسمه‌ی بودا و دیوارهایی که تمام سطحشان، حدود دو هزار متر مربع، نقاشی شده؛ برخی از این نگاره‌ها به قرن‌ها پیش برمی‌گردند و هنوز رنگشان زنده است. این‌جا بیش از بیست‌ودو قرن است که محل زیارت بودایی‌هاست و به همین دلیل یونسکو آن را در فهرست میراث جهانی ثبت کرده.
بعد از غار، برنامه کاملاً رنگ عوض می‌کند: سوار یک اتوبوس دوطبقه‌ی رنگارنگ سریلانکایی می‌شویم و در جاده‌های اطراف دامبولا می‌چرخیم، جایی که منظره‌ی مزارع سرسبز از ارتفاع طبقه‌ی بالا، حس واقعی «در سریلانکا بودن» را می‌دهد. بعد قایق‌سواری آرام در دریاچه‌ای بکر پر از نیلوفر آبی داریم، و در نهایت به یک روستای واقعی دامبولا می‌رویم؛ همان‌جایی که یک ساعت کامل داخل خانه‌ی یک خانواده‌ی بومی سریلانکایی می‌گذرانیم، طرز زندگی روزمره‌شان را می‌بینیم، و بعد سوار کالسکه‌ی سنتی سریلانکایی می‌شویم که با گاو کشیده می‌شود؛ برای خیلی از همراهانم، همین یک ساعت، صمیمی‌ترین بخش کل سفر بوده.
کندی؛ شهری که یک دندان، تاریخش را رقم زده
وقتی وارد کندی می‌شویم، اولین توقف معبد دندان مقدس بوداست؛ جایی که طبق باور بودایی، دندان نیش چپ بالای بودا نگهداری می‌شود. داستانش هم شنیدنی است: می‌گویند این دندان در قرن چهارم میلادی، توسط یک شاهزاده‌خانم هندی، پنهان در موهایش، مخفیانه به سریلانکا آورده شد؛ و از همان زمان، هر پادشاهی که این دندان را در اختیار داشت، مشروعیت حکومت‌کردن هم داشت. به همین دلیل، طی قرن‌ها، هر بار پایتخت عوض می‌شد، این دندان هم همراهش جابه‌جا می‌شد، تا در نهایت در کندی، آخرین پایتخت پادشاهی سریلانکا، ماندگار شد. امروز هم سه بار در روز، صبح، ظهر و عصر، مراسم نیایش برایش برگزار می‌شود، و چهارشنبه‌ها یک آیین ویژه‌ی «شست‌وشوی مقدس» با آب گیاهان معطر انجام می‌شود که باور دارند خاصیت درمانی دارد.
بعد از معبد، به حمام سلطنتی کنار دریاچه‌ی کندی می‌رویم؛ حوضچه‌ای که زمانی مخصوص ملکه‌های دربار بوده، و حالا فقط یادگاری از شکوه گذشته است. عصر همان روز هم یکی از پرهیجان‌ترین برنامه‌های سفر را داریم: نمایش رقص سنتی کندی، با طبل‌ها و لباس‌های رنگارنگ، که در پایانش، رقصنده‌ها با پای برهنه روی زغال‌های داغ راه می‌روند؛ صحنه‌ای که هر بار، نفس کل سالن را بند می‌آورد.
الا؛ از چای تا زندگی شبانه
بعد از کندی، مسیرمان به سمت ارتفاعات و روستای الا کج می‌شود؛ جایی که دو شب کامل اقامت داریم تا واقعاً وقت برای دیدنش باشد. صبح‌ها را بین مزارع چای قدم می‌زنیم، از آبشار رامبودا و آبشار راوانا بازدید می‌کنیم، و البته سراغ همان پل معروف نه‌قوس هم می‌رویم؛ سازه‌ای صدساله که بدون هیچ تیرآهنی، فقط با سنگ و آجر ساخته شده، چون در زمان ساختش، جنگ جهانی اول تمام فولاد منطقه را به جبهه‌ها فرستاده بود.
یکی از توقف‌های جانبی این بخش، شهر کوچک نوارا الیا است؛ شهری که انگلیسی‌ها در قرن نوزدهم، برای فرار از گرمای ساحل، آن را در ارتفاع نزدیک به دو هزار متری ساختند و پر از خانه‌های نیم‌چوبی و باغ‌های سبک انگلیسی کردند؛ به همین دلیل امروز به آن «انگلیس کوچک» می‌گویند. هوایش آن‌قدر با بقیه‌ی جزیره فرق دارد که خیلی از همراهانم باورشان نمی‌شود هنوز در همان سریلانکای گرمسیری هستند.
شب‌ها را هم آزاد می‌گذاریم تا هرکس به‌سلیقه‌ی خودش، در کافه‌ها و رستوران‌های کوچک الا بگردد؛ این روستای کوچک، برخلاف ظاهر آرامش، شب‌ها یک زندگی شبانه‌ی ساده اما دلنشین دارد که برای خیلی‌ها غافلگیرکننده است.
جنوب؛ فیل وحشی، لاک‌پشت و ساحل
از الا به سمت جنوب حرکت می‌کنیم و مسیر کاملاً عوض می‌شود: تپه‌ی نارگیل، جایی که ردیف نخل‌ها منظره‌ای فوتوژنیک روی تپه می‌سازند؛ ماهیگیران محلی که هنوز به روش سنتی و روی چوب‌های بلند فرورفته در دریا ماهی می‌گیرند؛ و اگر شانس همراهمان باشد، لاک‌پشت‌های دریایی. یکی از لحظاتی که همیشه غافلگیرکننده است، عبور از جاده‌ی بوتالا است؛ جایی که دیدن فیل‌های وحشی، درست کنار جاده و بدون هیچ حصاری، تجربه‌ای است که در کمتر کشوری این‌قدر ساده در دسترس است.
کلمبو و گاله؛ پایان سفر
پیش از رسیدن به مقصد نهایی، یک توقف در کلمبو، پایتخت سریلانکا، داریم؛ گشتی در گاله‌فیس‌مال، مرکز خرید لوکس و معروف شهر. اما نقطه‌ی پایانی این سفر همیشه گاله است؛ بندری با قلعه‌ای از دوران استعمار هلندی و پرتغالی، با کوچه‌های سنگ‌فرش و فانوس دریایی سفیدرنگی که غروب آفتاب را از بالای دیوارهای قلعه، به یکی از بهترین صحنه‌های کل سفر تبدیل می‌کند.
و بقیه‌ی چیزهایی که در این ۹ شب اتفاق می‌افتد
در کنار همه‌ی این‌ها، در طول مسیر سری هم به کارگاه صنایع ابریشم سریلانکا می‌زنیم، از باغ گیاهان دارویی سنتی بازدید می‌کنیم، و یک بعدازظهر را هم به پوشیدن لباس‌های محلی سریلانکایی و عکس‌گرفتن با آن‌ها اختصاص می‌دهیم؛ تجربه‌ای که معمولاً بامزه‌ترین خاطرات گروهی سفر از همین‌جا ساخته می‌شود. بازار مرکزی کندی هم برای خریدهای آخر سفر، از چای سیلان تا سنگ‌های قیمتی محلی، فرصت خوبی است.
چرا این تور را این‌طور طراحی کرده‌ام؟
بعد از چندین‌بار اجرای این مسیر، فهمیدم که سریلانکا را نمی‌شود فقط با «دیدن جاذبه‌ها» تجربه کرد؛ باید بین تاریخ (دامبولا، معبد دندان)، طبیعت (الا، آبشارها، چای)، و زندگی واقعی مردم (روستای دامبولا، کالسکه، لباس محلی) تعادل برقرار کرد. همین تعادل است که باعث می‌شود در پایان نه شب، همراهانم بگویند حس می‌کنند سه یا چهار کشور مختلف را دیده‌اند، نه فقط یک جزیره.
در تور سریلانکا سهیل تقوی
این همان مسیری است که هر سال در تور گروهی سریلانکا اجرا می‌کنم؛ با اقامت در هتل‌های منتخب، راهنمای فارسی‌زبان، بیمه‌ی مسافرتی، و وسیله‌ی نقلیه‌ی اختصاصی مجهز به وای‌فای در کل مسیر. ظرفیت هر دوره محدود است و تاریخ برگزاری هر سال اعلام می‌شود.
09126845389
برای اطلاعات بیشتر درباره‌ی تور سریلانکا و تاریخ دوره‌ی بعدی، می‌توانید از طریق همین شماره در واتساپ یا تلگرام پیام بدهید.